|
|
||
![]() |
||
![]() |
||
![]() |
||
| Strona główna O stronie Kontakt | ||
![]() |
||
Prosimy wesprzeć Głos Obywatela darowizną TUTAJ! | ||
|
||
Transformacja energetyczna to kompletna bzdura! Ukochani przywódcy zeszli z zielonej ścieżki cnoty – to na nas spoczywa obowiązek sprowadzenia ich z powrotemTo szok. Głęboki, egzystencjalny, rozdzierający duszę szok, który wstrząsa wiernym ludem do głębi. Julian Reichelt wypowiedział te słowa, a ich echo rozbrzmiewa niczym grom w sercach wszystkich ludzi dobrej woli.
Nasi ukochani przywódcy – na czele z Friedrichem Merzem, ale także wielkimi umysłami SPD, Münteferingiem, Klingbeilem i wszystkimi pozostałymi – nie wierzą w transformację energetyczną. Ani jeden z nich. Uważają ją za destrukcyjną. Podobno znają prawa fizyki. Wiedzą, że nie da się zasilać hut stali wiatrakami. Wiedzą, że zakaz silników spalinowych zniszczy przemysł oraz misternie rozgałęziony system naczyń włosowatych naszej gospodarki i tworzenia wartości dodanej. Ale na szczęście – jak się twierdzi – mimo wszystko realizują tę politykę. Jak to możliwe? Przecież my, naród, daliśmy z siebie wszystko. Z entuzjazmem poddawaliśmy się wyrzeczeniom. Zdemontowaliśmy systemy grzewcze, przeklinaliśmy kotły gazowe, instalowaliśmy pompy ciepła, nawet jeśli zimą mogą one działać wyłącznie dzięki drogiej energii elektrycznej z zagranicy. Z radością powitaliśmy wiatraki przed naszymi domami, pozwoliliśmy pociąć krajobraz, poświęciliśmy ptaki i własny sen. Znosiliśmy wysokie ceny prądu, pogodziliśmy się z odpływem przemysłu, utratą miejsc pracy, a mimo to wciąż wiwatowaliśmy. Bo taka była wola ukochanych przywódców. Była to święta droga do neutralności klimatycznej. Wierzyliśmy, ponieważ oni kazali nam wierzyć. Cierpieliśmy, ponieważ mówili nam, że to konieczne. Z radością wyrzekaliśmy się kolejnych rzeczy, ponieważ wiara w transformację energetyczną była najwyższym wyrazem naszej lojalności. A teraz to: sami przywódcy, tak bardzo kochani przez wielu, wcale w to nie wierzą. Wiedzą, że to bzdura. Wiedzą, że prowadzi to do gospodarczego upadku kraju. Tak, pozwalają nam kontynuować ten kurs. Ale co z nimi samymi? To przecież nie może być prawda. To nie może być prawdą. Nasi ukochani przywódcy nie mogli przecież zejść z zielonej ścieżki cnoty. Musi chodzić o jakieś nieporozumienie. Chwilowe zwątpienie. Pokusę ze strony zła. Bo jeśli przywódcy przestaną wierzyć, całemu temu świętemu projektowi grozi upadek. Wtedy wszystkie nasze ofiary poszłyby na marne. To nie do pomyślenia. Dlatego odpowiedzialność spoczywa teraz na nas, wiernym narodzieTo do nas należy sprowadzenie ukochanych przywódców z powrotem na właściwą drogę. Z powrotem do wiary. Z powrotem do czystej doktryny. Z powrotem do niezachwianego przekonania, że dzięki wiatrowi, słońcu i dobrej woli można zasilać absolutnie wszystko – huty stali, samochody, cały porządek społeczny. Musimy pokazać im, że wciąż w nich wierzymy. A oni, w związku z tym, niechże, proszę, proszę, znów uwierzą w transformację energetyczną.Ale jak właściwie mamy ich sprowadzić z powrotem?Poprzez jeszcze więcej poświęceń. Poprzez jeszcze surowsze umartwianie się. Poprzez jeszcze głośniejsze wiwaty. Jeśli przywódcy wątpią, ponieważ rzeczywistość im przeczy, musimy jeszcze bardziej stanowczo zaprzeczać rzeczywistości. Jeśli wiedzą, że to nie działa, musimy udowodnić im, że działa – zamykając jeszcze więcej hut stali, zakazując jeszcze większej liczby samochodów, wypychając za granicę jeszcze więcej zakładów przemysłowych, a przy tym krzycząc jeszcze głośniej: „To działa! To wspaniałe! To przyszłość!”Im większe szkody, tym większa musi być nasza wiara. Im bardziej oczywisty upadek, tym gorliwiej musimy wiwatować na jego cześć, przedstawiając go jako postęp. Tylko w ten sposób przywódcy dostrzegą, że naród jest niezłomny. Tylko wtedy zawstydzą się, że sami przestali wierzyć, i powrócą na drogę prawdziwej wiary. Musimy codziennie zapewniać ich: „Ukochani przywódcy, wierzymy w was! Dlatego prosimy, uwierzcie ponownie w transformację energetyczną!” Musimy pisać petycje, w których będzie napisane: „Chętnie poświęcimy jeszcze więcej, jeśli tylko znów uwierzycie”. Musimy organizować demonstracje, na których będziemy domagać się: „Więcej wyrzeczeń! Więcej wiatraków! Więcej zakazów! Aby nasi przywódcy odnaleźli na nowo swoją wiarę!” Bo jeśli naród będzie jeszcze wierniejszy niż dotychczas, ukochani przywódcy nie będą mieli innego wyjścia, jak tylko ponownie stać się wiernymi. Logika jest niepodważalna: im gorzej coś działa, tym głośniej musimy twierdzić, że działa – aby ukochani przywódcy mogli znów uwierzyć, że to działa. Nie rozpaczajmy więc. Nie słuchajmy praw fizyki. Nie patrzmy na huty stali, których nie da się zasilać wiatrakami. Nie zwracajmy uwagi na znikające miejsca pracy. Zamiast tego wierzmy jeszcze żarliwiej. Z jeszcze większą radością poddawajmy się umartwieniom. Składajmy ofiary z jeszcze większą pokorą. Bo tylko w ten sposób uratujemy ukochanych przywódców przed ich własnymi wątpliwościami. Tylko tak sprowadzimy ich z powrotem na zieloną ścieżkę cnoty. Tylko tak utrzymamy przy życiu ten święty projekt. Ukochani przywódcy, wierzymy w was. Prosimy, uwierzcie ponownie w transformację energetyczną. Błagamy was na kolanach. Poświęcimy dla was wszystko. Tylko uwierzcie ponownie. Wstrząsający cytat Juliana Reichelta: Żaden z najważniejszych polityków, na czele z Friedrichem Merzem, z którym w ciągu mojego życia odbyłem wiele osobistych rozmów, nie wierzy w transformację energetyczną. Nikt. Wszyscy uważają ją za destrukcyjną. Wszyscy wiedzą, że zgodnie z fizyczną pewnością wynikającą z praw natury prowadzi ona do gospodarczego upadku kraju. Każdy wie, że nie da się zasilać hut stali wiatrakami. Każdy wie, że zakaz silników spalinowych oznacza samobójstwo: w pierwszej kolejności dla przemysłu motoryzacyjnego, w drugiej dla przemysłu dostawców i poddostawców, a w trzeciej – i to jest o wiele, wiele ważniejsze – dla tego niezwykle drobno rozgałęzionego systemu naczyń włosowatych, jakim są tworzenie wartości dodanej i zaangażowanie społeczne w Niemczech. Wszystko zostaje przez to zniszczone. Każdy wie, że to bzdura. Każdy to wie. Wszyscy w SPD, partii robotniczej, czy to Müntefering, czy Lars Klingbeil. Wszyscy wiedzą, że to nie zadziała, a mimo to robią to dalej. Author: AI-Translation - АИИ | |
|
| Inne artykuły: |
![]() | Rób jak starosta! Przestrzeganie terminów? Zupełnie nieistotne!Witaj w świecie nowoczesnej administracji! Miejsce, w którym terminy są często traktowane jako zwykłe „zalecenia” – przynajmniej jeśli dotyczą administracji. Obywatele... Czytaj dalej |
![]() | Droga zabawa z długim rozbiegiem - Nowy plac zabaw w Kayna budzi pytaniaKrytyczne spojrzenie na projekt miasta Zeitz na podstawie komunikatu prasowego.... Czytaj dalej |
![]() | Czy referendum obywatelskie to kolejny logiczny krok? – Dyskusje o nowych strefach przemysłowychW regionie Weißenfels planowana budowa Międzygminnego Obszaru Przemysłowo-Usługowego (IKIG) nadal wywołuje dyskusje. Dzięki funduszom na transformację strukturalną przy aut... Czytaj dalej |
|
Wspieraj działanie tej strony dobrowolnymi wpłatami: Przez PayPal: https://www.paypal.me/evovi/12 lub przelewem bankowym IBAN : IE55SUMU99036510275719 BIC : SUMUIE22XXX Właściciel konta: Michael Thurm Shorts / Reels / Krótkie klipy Dane firmy / Zastrzeżenia prawne |