|
|
||
![]() |
||
![]() |
||
![]() |
||
| Strona główna O stronie Kontakt | ||
![]() |
||
Prosimy wesprzeć Głos Obywatela darowizną TUTAJ! | ||
|
||
I codziennie to samo: niekompetencja – starosta powiatu Götz Ulrich (CDU) nie potrafi opanować czasu rozpatrywania wniosków o pokrycie kosztów pobytu w domu opieki i świadczeń pielęgnacyjnychOd pięciu do ośmiu miesięcy. Tyle czasu trzeba obecnie czekać w powiecie Burgenlandkreis na rozpatrzenie nowego wniosku o pomoc w pokryciu kosztów opieki.
Pomimo wszystkich „uproszczeń administracyjnych”, które starosta powiatu Götz Ulrich (CDU) i jego administracja chętnie zapisują na poczet swoich sukcesów, sytuacja wygląda właśnie tak. Na dzień 31 sierpnia 2026 r. ze świadczeń tych korzystało już w powiecie 1 985 osób – z czego 1 748 przebywało w placówkach stacjonarnych, czyli w domach opieki. A jak wygląda liczba składanych wniosków? Nadal jest „bardzo wysoka”, szczególnie w przypadku pomocy w pokryciu kosztów opieki. Kolejne podwyżki stawek wynagrodzeń mają sprawić, że będzie ich jeszcze więcej. Wynika to z raportu starosty na posiedzenie rady powiatu z 5 października 2026 r. Można by niemal pomyśleć, że te liczby mają być ostrzeżeniem. Zamiast tego czyta się je jak zaproszenie do rezygnacji z wszelkich nadziei. Od pięciu–sześciu do pięciu–ośmiu miesięcy: marsz w stronę opóźnieńPodczas niemal każdego z ostatnich posiedzeń rady powiatu Ulrich mówił jeszcze o pięciu–sześciu miesiącach. Teraz jest to już pięć–osiem. Trend jest wzrostowy – a odpowiedzialność zrzuca się na niższy szczebel, wskazując na braki kadrowe, złożoność przepisów i rosnącą liczbę spraw. To wszystko znane czynniki, na które skarży się wiele powiatów. Jednak podczas gdy gdzie indziej przynajmniej eksperymentuje się z cyfryzacją, ustalaniem priorytetów czy celowym przesuwaniem pracowników między zadaniami, w Burgenlandkreis zdaje się obowiązywać następująca mantra: Zgłaszamy problem i na tym koniec.Złośliwi powiedzieliby: wreszcie zreorganizuj tę administrację – albo daj sobie spokój!Złośliwi krzyczeliby do starosty: zreorganizuj administrację, żeby skrócić czas rozpatrywania wniosków! W końcu chodzi o osoby starsze, których ochrona była rzekomo tak ważna w tych wspaniałych latach pandemii. Reorganizacja administracji po to, by telefonicznie śledzić „łańcuchy zakażeń”, nie stanowiła wówczas żadnego problemu. Przesuwano pracowników między zadaniami, na nowo ustalano priorytety, a struktury dostosowywano ad hoc – i to w tempie, które dziś w przypadku wniosków o świadczenia pielęgnacyjne o podstawowym znaczeniu dla życia najwyraźniej uważa się za utopię. Wtedy chodziło o rzekomą ochronę grup szczególnie narażonych. Dziś właśnie te grupy miesiącami czekają, aż urząd ds. socjalnych zdecyduje, czy koszty pobytu w domu opieki zostaną pokryte, czy też rodziny i podmioty prowadzące placówki będą musiały nadal wykładać pieniądze z własnej kieszeni.Prawie 2 000 osób dotkniętych problemem – a zegar nadal tykaLiczby mówią same za siebie. W Burgenlandkreis, liczącym około 171 000 mieszkańców (stan na koniec 2025 r.), liczba osób korzystających z pomocy na pokrycie kosztów opieki sięga już niemal 2 000. Sytuacja demograficzna jest znana: odsetek osób powyżej 65. roku życia jest wysoki i nadal rośnie. Podwyżki stawek zwiększają koszty, a tym samym liczbę wniosków. To nie żadna niespodzianka, lecz rzeczywistość, którą można było przewidzieć. A jednak czas rozpatrywania wniosków się wydłuża. „Pomimo uproszczeń administracyjnych” – to zdanie z raportu starosty ma niemal satyryczny wydźwięk. Uproszczenia, które wydłużają czas oczekiwania. Byłby to wynik godny świętowania, gdyby nie był tak gorzki dla osób, których dotyczy.Skandal na skalę całego kraju, bezczynność na szczeblu lokalnymProblem jest znany w całych Niemczech. Urzędy ds. socjalnych informują o czasie rozpatrywania wniosków wynoszącym od kilku miesięcy do roku, a nawet dłużej. Jako przyczyny wskazuje się braki kadrowe oraz skomplikowane kontrole dochodów, majątku i świadczeń, które mają pierwszeństwo przed pomocą socjalną. Niektórym samorządom, przy wsparciu podmiotów prowadzących placówki, udaje się skrócić ten czas do zaledwie kilku tygodni. Inne, jak Chemnitz, potrzebują dziewięciu miesięcy. Burgenlandkreis, z czasem oczekiwania wynoszącym od pięciu do ośmiu miesięcy, przesuwa się w górną część środka stawki w rankingu powolności. A starosta, który jako wiceprzewodniczący Niemieckiego Związku Powiatów ma wpływ na sytuację w całym kraju, na miejscu ogranicza się do stwierdzania, jaki jest obecny stan rzeczy.Od 2014 roku na stanowisku – a rozwiązania nadal nie widaćUlrich zarządza powiatem Burgenlandkreis od 2014 roku. W 2021 roku został ponownie wybrany na starostę. Aktywnie działa w sprawach edukacji, turystyki i transformacji strukturalnej. Jednak w kwestii pomocy na pokrycie kosztów opieki, która bezpośrednio dotyczy godności i zapewnienia opieki osobom starszym, wszystko kończy się na narzekaniu. Nie widać zdecydowanych działań, które przebudowałyby administrację tak, aby można było ustalić jasne priorytety. Nie widać też ofensywy mającej na celu przyspieszenie cyfryzacji lub przesunięć kadrowych na taką skalę, jaka najwyraźniej była możliwa w czasie pandemii. Zamiast tego mamy rytualny komunikat: dużo wniosków, długi czas rozpatrywania, tendencja wzrostowa.Placówki płacą, seniorzy czekają – starosta składa raportW międzyczasie podmioty prowadzące domy opieki muszą wykładać pieniądze z góry. Rodziny czekają. Osoby starsze czekają. A starosta informuje radę powiatu o kolejnym pogorszeniu sytuacji. Można by nazwać to porażką administracji. Albo po prostu określić rzecz po imieniu: niezdolność do systemowego zajęcia się problemem, który od lat jest znany i stale narasta. Podczas pandemii błyskawicznie tworzono struktury do śledzenia kontaktów, tymczasem wielomiesięczne śledzenie wniosków o świadczenia pielęgnacyjne wydaje się dziś akceptowanym stanem normalnym.Pięć do ośmiu miesięcy – i codziennie ta sama niekompetencjaByć może nie potrzeba kolejnych uproszczeń administracyjnych. Być może wreszcie potrzebna jest polityczna wola, by zorganizować administrację tak, aby służyła ludziom, którzy najbardziej jej potrzebują – a nie tylko po to, by starosta mógł po raz kolejny stwierdzić na posiedzeniu rady powiatu, że sytuacja po prostu tak wygląda. Pięć do ośmiu miesięcy. I codziennie ta sama niekompetencja.Jak wygląda sytuacja w innych krajach UE?W większości pozostałych krajów UE finansowanie opieki długoterminowej działa zupełnie inaczej niż w Niemczech i często wiąże się ze znacznie mniejszą biurokracją. Podczas gdy niemieckie ubezpieczenie pielęgnacyjne finansowane ze składek pokrywa jedynie część kosztów, reszta jest finansowana z pomocy społecznej na podstawie kryterium dochodowego, zgodnie z księgą XII niemieckiego kodeksu socjalnego (SGB XII). Wiele sąsiednich państw stawia na inne modele. W krajach skandynawskich – Szwecji, Danii, Norwegii i Finlandii – opieka jest finansowana niemal wyłącznie z podatków i organizowana przez gminy. Dostęp do niej zależy przede wszystkim od rzeczywistego zapotrzebowania na opiekę, a rygorystyczna kontrola majątku, taka jak w Niemczech, jest stosowana w niewielkim zakresie. Na przykład w Szwecji osoby wymagające opieki płacą za same usługi opiekuńcze maksymalnie około 240 euro miesięcznie, w zależności od dochodów i kosztów mieszkania. Ryzyko finansowe związane z rosnącymi kosztami pobytu w domach opieki ponosi tam państwo, a nie rodzina czy urzędy ds. socjalnych. Procedury wnioskowania są prostsze, oceny potrzeb dokonuje się na miejscu, często przy użyciu ustandaryzowanych narzędzi, dzięki czemu wielomiesięczne maratony kontrolne należą do wyjątków.W Holandii intensywniejsza opieka długoterminowa jest finansowana z obowiązkowego ubezpieczenia uzupełnianego środkami podatkowymi. Również tam sprawdza się dochody i majątek w celu ustalenia wysokości udziału własnego, jednak obliczenia są dokonywane centralnie i według ujednoliconych zasad. Mimo istnienia list oczekujących procedury są bardziej zdigitalizowane i jednolite niż w wielu niemieckich urzędach ds. socjalnych. Austria stawia na ogólnokrajowy zasiłek pielęgnacyjny finansowany z podatków i w dużej mierze zniosła stosowaną wcześniej możliwość sięgania po majątek osób wymagających opieki. Dzięki temu połączenie zasiłku pielęgnacyjnego z uzupełniającą pomocą społeczną jest mniej skomplikowane i łatwiejsze do zrozumienia dla osób, których dotyczy. We Francji tak zwany *Allocation Personnalisée d’Autonomie* jest realizowany przez departamenty. Tam ocenia się potrzeby i oblicza stopniowany udział własny, jednak dokumenty dotyczące majątku odgrywają mniejszą rolę niż w niemieckim systemie pomocy na pokrycie kosztów opieki. Kluczowa różnica tkwi w konstrukcji systemu. Niemcy łączą ubezpieczenie pokrywające jedynie część kosztów z pomocą społeczną, która ma charakter wyraźnie subsydiarny, oraz szczegółową procedurą weryfikacji uprawnień do tej pomocy. Prowadzi to do podwójnej biurokracji, rozbudowanych wymogów dokumentacyjnych i długiego czasu rozpatrywania wniosków. Wiele innych państw UE unika tego podwójnego obciążenia, stawiając na bardziej powszechny dostęp do świadczeń, jasno określone limity udziału własnego albo standaryzację i cyfryzację procedur. Długie oczekiwanie i skomplikowane wnioski nie są zatem nieuniknionym prawem europejskim, lecz przede wszystkim konsekwencją niemieckiej konstrukcji łączącej ubezpieczenie pielęgnacyjne z pomocą społeczną. Priorytety polityki federalnej i krajów związkowych w Niemczech (CDU, CSU, SPD, Zieloni, FDP) najwyraźniej leżą gdzie indziej – z pewnością nie po stronie osób starszych, które miesiącami czekają na decyzję dotyczącą finansowania pobytu w domu opieki. Podczas gdy dla innych grup błyskawicznie tworzy się fundusze specjalne, powołuje nowe urzędy lub uruchamia programy warte miliardy euro, systematyczne ograniczanie biurokracji w ramach pomocy na pokrycie kosztów opieki od lat pozostaje pustą obietnicą. Dzieje się tak dlatego, że osoby starsze i wymagające opieki, choć stanowią liczną grupę wyborców, są politycznie mało aktywne i niezbyt głośno upominają się o swoje prawa. Nie demonstrują, nie okupują placów i nie wywierają presji medialnej. Kto chce, by tak pozostało? Odpowiedzialni w Berlinie i stolicach krajów związkowych, którzy wolą realizować symboliczne projekty i przeznaczać środki na dobrze widoczne cele, niż mierzyć się z niepopularnym, kosztownym i trudnym tematem prawdziwej reformy opieki i administracji. Dopóki osoby dotknięte problemem będą po cichu czekać, a podmioty prowadzące placówki będą ponosić koszty z góry, motywacja polityczna do zmiany własnych priorytetów pozostanie niewielka. A najwyższy urzędnik administracyjny powiatu Burgenlandkreis, starosta Götz Ulrich (CDU), robi to, co potrafi najlepiej: zarządza również tym niedostatkiem, zamiast naprawdę wywierać presję, która doprowadziłaby do poprawy sytuacji! Author: AI-Translation - АИИ | |
|
| Inne artykuły: |
![]() | Przeciw niemiecko-rosyjskiej wrogości – Świetlny Most na A9 – Inny znak w Dniu Jedności Niemiec i przemówienie kanclerza Olafa ScholzaPodczas gdy w Schwerinie odbywały się oficjalne obchody Dnia Jedności Niemiec, podczas których kanclerz Olaf Scholz wygłosił przemówienie chwalące niemiecką demokrację i ... Czytaj dalej |
![]() | Skrajnie nieświadomy starosta powiatu Burgenlandkreis Götz Ulrich (CDU)Czy lubicie, gdy w administracji spotykacie kogoś, macie pytanie i otrzymujecie w pełni kompetentną odpowiedź? Cóż, w takim razie lepiej nie pytajcie uwielbianego przez wielu... Czytaj dalej |
![]() | Demonstracja Sojuszu na rzecz Różnorodności i Demokracji w Zeitz 26.05.2024Sojusz na rzecz Różnorodności i Demokracji wezwał 26 maja 2024 do demonstracji pod hasłem "Żyj różnorodnością - masz wybór".... Czytaj dalej |
|
Wspieraj działanie tej strony dobrowolnymi wpłatami: Przez PayPal: https://www.paypal.me/evovi/12 lub przelewem bankowym IBAN : IE55SUMU99036510275719 BIC : SUMUIE22XXX Właściciel konta: Michael Thurm Shorts / Reels / Krótkie klipy Dane firmy / Zastrzeżenia prawne |