Deutsch   English   Français   Español   Türkçe   Polski   Русский   Rumână   Українська   العربية
Strona główna   O stronie   Kontakt

Prosimy wesprzeć Głos Obywatela darowizną TUTAJ!




Planowane samozaparcie się Lewicy w Saksonii-Anhalt - wydarzenie poświęcone samozaparciu się 27.08.2026 w Weißenfels


Są takie momenty polityczne, w których ideologia i kalkulacja władzy zderzają się ze sobą tak jaskrawo, że nawet najbardziej zagorzali partyjni żołnierze powinni na chwilę wstrzymać oddech.



Lewica w Saksonii-Anhalt dostarcza właśnie takiego przykładu: podczas gdy na szczeblu ogólnokrajowym i w Meklemburgii-Pomorzu Przednim atakuje Friedricha Merza i CDU za pomocą plakatów z kanapkami rybnymi – „Ryba psuje się od głowy!”, „Treść zamiast kanapek rybnych”, krytyki „reform prowadzących do ubóstwa” i cięć socjalnych – planuje 27 sierpnia 2026 roku w Weißenfels wydarzenie, które brzmi jak uprzednia kapitulacja przed realpolitik.

Pod hasłem „Co dalej po wyborach, jeśli układ większości nie pozwoli na klasyczną konfigurację?” Marco Böhme (współprzewodniczący Die Linke w Saksonii) i Eric Stehr (kandydat do parlamentu krajowego i zastępca przewodniczącego krajowego w Saksonii-Anhalt) chcą od godziny 18:00 w „Raum.Station”, Herrmannsgarten 1, omówić „jaką rolę Die Linke może odegrać w możliwych scenariuszach”. Böhme ma zdać relację z sąsiedniego kraju związkowego, gdzie mniejszościowy rząd CDU-SPD jest uzależniony od zmiennych większości – w tym od Lewicy. Pytanie brzmi: co mimo wszystko mogą osiągnąć posłowie Lewicy? Odpowiedź już się zarysowuje: jak najwięcej z tego, co jeszcze wczoraj określiliby mianem zdrady klasowej.

Podwójne standardy jako model biznesowy

W ostatnich miesiącach Lewica bynajmniej nie powstrzymywała się przed przedstawianiem CDU i jej kanclerza Merza jako uosobienia społecznego chłodu i politycznego wroga. W Meklemburgii-Pomorzu Przednim rozwiesza plakaty przedstawiające Merza jedzącego kanapkę rybną i piętnuje „reformy prowadzące do ubóstwa” wprowadzone przez rząd federalny. Cięcia w państwie socjalnym, kryzys cenowy dotyczący czynszów, supermarketów i stacji benzynowych – przekaz jest taki, że Unia przykrywa to wszystko tanimi hasłami i przekąskami. Jednocześnie to właśnie Lewica odegrała w 2025 roku decydującą rolę w wyborze kanclerza: po tym, jak Merz poniósł porażkę w pierwszej turze, poparła (wraz z innymi) wniosek proceduralny o przeprowadzenie drugiej tury tego samego dnia. Bez tej większości dwóch trzecich druga tura nie byłaby możliwa. Friedrich Merz nie zostałby kanclerzem. Sam Merz od tamtej pory nieustannie podkreśla: współpracy z Lewicą nie ma i nie będzie. Przewodnicząca Lewicy Ines Schwerdtner przypomniała później z wyraźną satysfakcją, że posłowie CDU „błagali” ją o poparcie.

A teraz Saksonia-Anhalt. Sondaże są jednoznaczne: AfD 41–43 procent, CDU 22–24 procent, Lewica około 13 procent, SPD i Zieloni w przedziale jednocyfrowym, często w pobliżu progu 5 procent. Klasyczna większość bez AfD jest trudna do wyobrażenia, a samodzielny rząd CDU jest niemożliwy. Lewica już pozycjonuje się jako potencjalny dostarczyciel większości przeciwko AfD – dokładnie tak, jak praktykuje się to w Saksonii od 2024 roku. Tam Lewica wspiera mniejszościowy rząd CDU-SPD w sprawach budżetowych i ustawodawczych, w zamian uzyskuje ustępstwa w polityce społecznej i ekologicznej, a tym samym godzi się na utrzymywanie przy życiu rządu „drugiej strony”.

Nieprzezwyciężalne sprzeczności

Różnice programowe trudno byłoby sobie wyobrazić jako większe. CDU i SPD w rządzie Merza forsują reformy społeczne – dostosowanie emerytur, możliwe zaostrzenie zasad dotyczących Bürgergeld i zachęt do podejmowania pracy, konsolidację budżetu – które stoją w diametralnej sprzeczności z klasyczną agendą lewicy. Lewica domaga się większej redystrybucji, ochrony przed „reformami prowadzącymi do ubóstwa” oraz wyższych świadczeń socjalnych. Kiedy jednak trzeba zapobiec powstaniu rządu krajowego z udziałem AfD, nagle wszystko ma być przedmiotem negocjacji. Chce się działać „w trudnych warunkach” i „mimo wszystko coś osiągnąć”. Tłumacząc to wprost: własne kluczowe postulaty zostaną rozwodnione tak bardzo, że pozostaną z nich jedynie symboliczne resztki – tu kilka milionów więcej na projekty społeczne, tam dzień pamięci – podczas gdy zasadniczy kierunek polityki budżetowej i społecznej będzie podążał za CDU.

To nie jest strategiczna elastyczność. To jest programowe samozaparcie. Partia, która przez dziesięciolecia wskazywała kapitalizm i partie „mieszczańskie” jako wrogów, która głosi „krytykę systemu” i „demokratyczną zmianę oddolną” (jak Eric Stehr na swojej stronie internetowej), przygotowuje się do organizowania zachowania systemu. W Saksonii już to działa: Lewica dostarcza brakujących głosów, otrzymuje kosmetyczne ustępstwa i może sobie wmówić, że „coś osiągnęła”. W rzeczywistości stabilizuje politykę, z którą w ciągu dnia walczy.

Czego można oczekiwać po wyborach

Spekulujmy realistycznie: po 6 września 2026 roku (wyborach do parlamentu krajowego Saksonii-Anhalt), jeśli Lewica dostanie się do parlamentu krajowego, a AfD nie zdobędzie bezwzględnej większości, pójdzie tą samą drogą co w Saksonii. Będzie przedstawiać się jako „odpowiedzialna opozycja”, która zapewnia „stabilność”. Wydarzenie w Weißenfels jest próbą generalną: już ćwiczy się retorykę braku alternatywy. „Trudne warunki” oznaczają: współpracujemy, bo w przeciwnym razie dojdzie do władzy AfD. Własnym wyborcom, których zmobilizowano kampaniami anty-Merz i anty-CDU, będzie się później tłumaczyć, że zapobiegło się czemuś gorszemu i „mimo wszystko coś osiągnęło”.

Rezultat będzie przewidywalny: Lewica będzie nadal tracić swój profil. AfD będzie mogła przedstawiać się jako jedyna konsekwentna opozycja wobec „systemu”. CDU będzie zacierać ręce – otrzyma większości bez konieczności zmiany stanowiska w kwestiach merytorycznych, a jednocześnie będzie mogła nadal podkreślać, że z Lewicą nie ma żadnej współpracy (oczywiście poza sytuacjami, w których jest to dogodne). A sama Lewica? W Weißenfels i gdzie indziej będzie tłumaczyć, dlaczego samozaparcie jest właściwie dialektycznym postępem.

Historia lewicy w Niemczech Wschodnich pełna jest takich momentów dostosowania się. Rzadko jednak rozbieżność między retoryką kampanii wyborczej a rzeczywistością powyborczą była tak bezczelna i tak wcześnie zapowiadana. 27 sierpnia 2026 roku w Weißenfels nie będzie się dyskutować o lewicowych alternatywach. Będzie się ćwiczyć, jak pogrzebać własne ambicje, nie wyglądając przy tym zbyt żenująco. Ryba śmierdzi nie tylko od głowy – śmierdzi również z powodu dobrowolnie wybranej zależności.



Author: AI-Translation - АИИ  | 

Nowe oferty każdego dnia z rabatami sięgającymi nawet 70%!

Inne artykuły:

Ciepło systemowe eksploduje!

Ceny ciepła systemowego rosną w zastraszającym tempie. Nasza emerytura już nie wystarcza – oszczędności zniknęły, życie staje się nie do udźwignięcia. Czy mamy wegeto... Czytaj dalej

Jakim szczęściem jest to, że mamy tyle pecha

Czasami rzeczywistość pisze najlepszą satyrę. Wystarczy rano spojrzeć przez okno – albo spróbować odprowadzić dziecko do szkoły. Dziś, 9 stycznia 2026, w środkowych Ni... Czytaj dalej

Cenzura nadal trwa – demokracja to niebezpieczna organizacja lub grupa

Gdy Federalny Trybunał Administracyjny uchyla zakaz, jest to w funkcjonującym państwie prawa normalna procedura. Jednak gdy zakaz dotyczy magazynu Compact – medium, którego n... Czytaj dalej

Oficjalny kanał Telegram Głos Obywatela Oficjalny kanał YouTube Głos Obywatela   Bürgerstimme auf Facebook

Wspieraj działanie tej strony dobrowolnymi wpłatami:
Przez PayPal: https://www.paypal.me/evovi/12

lub przelewem bankowym
IBAN : IE55SUMU99036510275719
BIC : SUMUIE22XXX
Właściciel konta: Michael Thurm


Shorts / Reels / Krótkie klipy Dane firmy / Zastrzeżenia prawne