Deutsch   English   Français   Español   Türkçe   Polski   Русский   Rumână   Українська   العربية
Strona główna   O stronie   Kontakt

Prosimy wesprzeć Głos Obywatela darowizną TUTAJ!




Zielona dezinformacja i fałszywe przedstawienia – przemówienie Sebastiana Striegla w Landtagu Saksonii-Anhalt – fakty, pominięcia i retoryczne zasłony dymne


4 marca 2026 r. w Landtagu Saksonii-Anhalt w porządku obrad znalazł się projekt ustawy wykonawczej dotyczącej wdrożenia ustawy o planowaniu ciepłownictwa oraz dekarbonizacji sieci ciepłowniczych.


Sebastian Striegel (Zieloni) wykorzystał swoje wystąpienie, aby przywitać ustawę z zadowoleniem, jednocześnie jednak ostro krytykując politykę federalną CDU, CSU i SPD. Zarzucił im „rozmontowywanie” ustawy o energii w budynkach (GEG) oraz sabotowanie transformacji systemu ogrzewania. Wystąpienie Striegla było naznaczone polemiczną retoryką – jednak wiele jego kluczowych twierdzeń, zwłaszcza dotyczących opłacalności systemów grzewczych opartych na paliwach kopalnych oraz globalnego wpływu Niemiec, przy bliższym przyjrzeniu się okazuje się silnie zależnych od decyzji politycznych i częściowo sformułowanych w sposób wprowadzający w błąd.

Kontekst: opóźnienie i konflikt na szczeblu federalnym

Striegel rozpoczyna od stwierdzenia: „Ustawa o planowaniu ciepłownictwa dla Saksonii-Anhalt przychodzi zdecydowanie za późno – jesteśmy ostatnim krajem związkowym, ale w końcu się pojawia.” W rzeczywistości Saksonia-Anhalt przyjęła własną ustawę wykonawczą dopiero w 2026 r., podczas gdy kraje związkowe takie jak Badenia-Wirtembergia już w 2020 r. wyszły na prowadzenie i do 2026 r. przedstawią kompleksowe plany cieplne. W tym punkcie krytyka Striegla jest uzasadniona, jednak pomija on lokalny kontekst: finansowanie pochodzi z 12 mln euro środków federalnych, a nacisk kładzie się na obowiązek przygotowania planów przez miasta takie jak Magdeburg i Halle do 2026 r. Zamiast tego wykorzystuje opóźnienie, aby płynnie przejść do polityki federalnej.

Striegel atakuje CDU, CSU i SPD: „Podczas gdy my to tutaj uchwalamy, CDU, CSU i SPD na szczeblu federalnym rozmontowują GEG, a wraz z nim transformację systemu ogrzewania.” GEG, pierwotnie uchwalona w 2020 r. przez wielką koalicję (CDU/CSU i SPD), została zmieniona w latach 2023/2024 przez rząd „sygnalizacji świetlnej” (SPD, Zieloni, FDP), a w 2026 r. ponownie zreformowana przez nową koalicję CDU/SPD – obowiązek 65% energii odnawialnej dla nowych systemów grzewczych został w dużej mierze zniesiony. Striegel pomija fakt, że pierwotna ustawa GEG powstała już pod rządami CDU/SPD, a nowelizacja rządu „sygnalizacji świetlnej” wprowadziła społeczne zasady przejściowe. Jego twierdzenie, że GEG została „uchwalona przez CDU i SPD w 2021 roku”, jest nieprecyzyjne – było to w 2020 r.

Dane bez kontekstu: opłacalność ogrzewania opartego na paliwach kopalnych – napędzana politycznie zamiast „nieunikniona rynkowo”

Jednym z centralnych punktów przemówienia Striegla jest stwierdzenie: „Ogrzewanie gazowe i olejowe, czyli ogrzewanie oparte na paliwach kopalnych, w średnim okresie jest nieopłacalne. Handel emisjami, opłaty sieciowe dla klientów gazu oraz koszty utrzymania sieci nieuchronnie do tego doprowadzą. To wszystko są realia gospodarki rynkowej, a nie ideologia.”

Takie sformułowanie jest mylące. Najważniejsze czynniki kosztowe – przede wszystkim cena CO₂ oraz rosnące opłaty sieciowe za gaz – nie są naturalnymi siłami rynkowymi, lecz bezpośrednim wynikiem decyzji politycznych:

» Krajowy system handlu emisjami (nEHS / BEHG) został ustalony politycznie i stopniowo podnoszony: 2021: 25 €/t → 2025: 55 €/t → 2026: korytarz cenowy 55–65 €/t (często oczekiwany przy górnej granicy). Od 2027 r. nastąpi przejście do EU ETS 2 z wolnym kształtowaniem cen rynkowych – prognozy wahają się od 100 do ponad 300 €/t.

» Dla typowego domu jednorodzinnego (ok. 20 000 kWh gazu rocznie ≈ 4 t CO₂) sama cena CO₂ w 2026 r. spowoduje dodatkowe koszty w wysokości ok. 260–380 € rocznie (z VAT). W przypadku oleju opałowego wynoszą one 350–450 €.

» Opłaty sieciowe za gaz również rosną z powodów politycznych: mniej klientów gazu → stałe koszty sieci są rozdzielane na mniejszą liczbę odbiorców; dodatkowo od 2025 r. przyspieszona amortyzacja sieci oraz ustawowe wymogi wycofywania się z gazu. W skrajnych prognozach do 2045 r. opłaty sieciowe za kWh mogą wzrosnąć dziesięcio- do szesnastokrotnie.

Bez tych politycznie ustalonych dodatkowych kosztów systemy ogrzewania gazowego i olejowego w wielu przypadkach – zwłaszcza w słabo ocieplonych starych budynkach – pozostałyby tańsze niż pompy ciepła. Pompy ciepła stają się konkurencyjne dopiero dzięki masywnym dotacjom państwowym (do 70%, często 16 000–20 000 € dopłaty) oraz sztucznie podwyższonej cenie CO₂. Przedstawianie tego przez Striegla jako „realiów gospodarki rynkowej, a nie ideologii” zaciera fakt, że chodzi o politykę sterującą, która generuje koszty.

Stwierdzenia o pompach ciepła bez kontekstu

Podobnie nieprecyzyjne jest zdanie: „W Saksonii-Anhalt w nowym budownictwie dominują pompy ciepła i będą się również coraz bardziej rozpowszechniać w istniejących budynkach.” W nowym budownictwie to prawda – w 2025 r. pompy ciepła stanowiły 83%, co czyni Saksonię-Anhalt liderem. W istniejącym zasobie budynków pompy ciepła pozostają jednak marginalne – poniżej 5%; dominują gaz i olej. Optymizm Striegla nie uwzględnia barier takich jak wysokie koszty instalacji (25 000–45 000 euro dla domu jednorodzinnego) czy konieczność dotacji.

Niejasność co do powstających kosztów

W pytaniu Daniela Roi (AfD), który zapytał o konkretne koszty przebudowy w gminach takich jak Burg, Striegel uchylił się od odpowiedzi: „Dla kraju związkowego nie mamy jeszcze rozróżnienia między kosztami, które i tak by powstały, a nowymi dodatkowymi kosztami.” Roi trafił w sedno: Striegel nie był w stanie podać wiarygodnych liczb.

Perspektywa globalna: marginalny wpływ Niemiec – i malejący udział

Jörg Bernstein (FDP) zadał prowokacyjne pytanie: „W ciągu sześciu lat zaoszczędzilibyśmy ilość CO₂ równą tej, którą Chiny emitują do atmosfery w jeden dzień. Czy uważa pan to za efektywne?” Striegel odpowiedział: „W Niemczech mieszka około 1% ludności świata. Ale odpowiadamy za 2% globalnych emisji, a nawet za 4% emisji historycznych.”

Liczby są poprawne, ale kontekst jest kluczowy:

» Aktualny udział Niemiec (2024/2025): ok. 1,2–1,3% globalnych emisji CO₂-ekwiwalentu (649 mln t w Niemczech wobec 53–54 mld t na świecie). „2%” Striegla prawdopodobnie odnosi się tylko do emisji CO₂ z paliw kopalnych bez innych gazów cieplarnianych – również w tym przypadku udział stale maleje.

» Od 1990 r.: emisje Niemiec −48% (2024) – znaczna część spadku wynika z załamania przemysłu w Niemczech Wschodnich. 2024: −3,4% rok do roku; 2025: ok. −1,5% (wolniejszy spadek).

» Globalnie: emisje nadal rosną (zwłaszcza Chiny ≈ 29–30%, Indie ≈ 8%). Procentowy udział Niemiec stale się zmniejsza.

Nawet natychmiastowe osiągnięcie zerowej emisji w Niemczech nie zatrzymałoby globalnego trendu, dopóki Azja nadal się rozwija. Argumentacja Striegla pomija fakt, że wpływ absolutny jest marginalny, a globalne zmiany klimatu są przede wszystkim napędzane wzrostem poza Europą.

Retoryka i cytaty: Minkmar i Federalny Trybunał Konstytucyjny

Striegel cytuje Nilsa Minkmara oraz orzeczenie Federalnego Trybunału Konstytucyjnego z 2021 r. – oba odniesienia są merytorycznie poprawne, ale emocjonalnie nacechowane. Guido Heuer (CDU) zareagował osobiście: „Jest pan czynnikiem dzielącym w tym parlamencie.” W rezultacie debata została silnie spolaryzowana.

Niepełne i częściowo wprowadzające w błąd

Przemówienie Striegla jest apelem na rzecz ochrony klimatu. Jednak – jak pokazali Roi i Bernstein w swoich pytaniach – często brakuje konkretnych danych: dotyczących kosztów, efektywności i źródeł. Szczególnie problematyczne jest to, że przedstawia koszty wynikające z decyzji politycznych (cena CO₂, opłaty sieciowe) jako „realia gospodarki rynkowej” i wyolbrzymia globalną dźwignię Niemiec, podczas gdy procentowy i absolutny wpływ kraju jest w rzeczywistości marginalny i nadal maleje.

W czasie, gdy Saksonia-Anhalt ma wdrażać transformację systemu ogrzewania, większa przejrzystość i uczciwość byłyby pomocne.

Author: AI-Translation - АИИ  | 

Nowe oferty każdego dnia z rabatami sięgającymi nawet 70%!

Inne artykuły:

„PLAN PANDEMII” NA ROSYJSKIE ATAKI DRONÓW

Najnowszy krzyk w polityczno-medialnym zgiełku propagandowym to ostrzeżenia przed rosyjskimi atakami dronów.... Czytaj dalej

Coraz bardziej nie do utrzymania warunki demokratyczne w powiecie Burgenland

Co moje zapalne oczy musiały znowu przeczytać? Mitteldeutsche Zeitung opublikowała 23.01.2026 artykuł zatytułowany „Wsie chcą mieć głos”. Niepokojące tendencje coraz b... Czytaj dalej

Pozytywna zmiana jest nie do powstrzymania

Christine Beutler rozmawia w tym wywiadzie z Konradem Mehlhornem, który jest przekonany, że świat można i będzie uczynić lepszym.... Czytaj dalej

Oficjalny kanał Telegram Głos Obywatela Oficjalny kanał YouTube Głos Obywatela   Bürgerstimme auf Facebook

Wspieraj działanie tej strony dobrowolnymi wpłatami:
Przez PayPal: https://www.paypal.me/evovi/12

lub przelewem bankowym
IBAN : IE55SUMU99036510275719
BIC : SUMUIE22XXX
Właściciel konta: Michael Thurm


Shorts / Reels / Krótkie klipy Dane firmy / Zastrzeżenia prawne