|
|
||
![]() |
||
![]() |
||
![]() |
||
| Strona główna O stronie Kontakt | ||
![]() |
Czy powiat Burgenland, nasz kraj związkowy, Republika Federalna Niemiec są totalitarne?Krytycy odpowiedzieliby na to pytanie jednoznacznie: tak. Ale co myślą ci, którzy nie należą do krytyków? Na stronie Federalnej Centrali Kształcenia Obywatelskiego (Bundeszentrale für politische Bildung) opisano pojęcie totalitaryzmu. Czy opis ten pasuje do naszego regionu, naszego landu, Republiki Federalnej Niemiec? Na podstawie https://www.bpb.de/ Bundeszentrale für politische Bildung, Hans-Gerd Jaschke, 31.01.2008 z komentarzami. TOTALITARYZMTotalitaryzm stanowi skrajne przeciwieństwo nowoczesnego, wolnościowego państwa konstytucyjnego oraz zasady otwartego, pluralistycznego społeczeństwa. Historia XX wieku charakteryzuje się dwoma przeciwstawnymi procesami. Z jednej strony postępuje demokratyzacja i liberalizacja, szczególnie w społeczeństwach zachodnich. Przyczyniły się do tego sukcesy polityki demokratycznej, ale także przemiany społeczne, takie jak zmiana wartości w świecie zachodnim oraz procesy indywidualizacji. … np. zdrowe środowisko, dobre relacje społeczne, samorealizacja, ale także wartości duchowe, jak pokój. Indywidualizacją nazywa się proces społeczny, który we współczesnym społeczeństwie usługowym nabiera coraz większego znaczenia. Oznacza to, że człowiek jest coraz bardziej zdany na siebie i swoje decyzje. Zarówno zmiana wartości, jak i indywidualizacja w znacznym stopniu przyspieszyły długofalowy proces demokratyzacji w świecie zachodnim. Z drugiej strony istnieją totalitaryzm, ekstremizm i fundamentalizm – uporczywe siły przeciwko wolności i demokracji. Współdzielą one pewne strukturalne cechy, które można wyrazić w siedmiu punktach. Ruchy totalitarne roszczą sobie po pierwsze wyłączne prawo reprezentacji. Uważają się za jedynych i wyłącznych posiadaczy politycznych, religijnych lub światopoglądowych „prawd”. (czy polecenia nigdy nie mogą być kwestionowane, były szef RKI Lothar Wieler?) Konkurujące ruchy postrzegane są jako błędy lub odchylenia (dziś „fake news”?), które należy zwalczać. Towarzyszy temu przesadne samozadowolenie i przekonanie o własnej misji jako jedynej siły, która przyniesie ludzkości zbawienie. Ich mesjanizm jest absolutny i niepodzielny.
Reżimy i ruchy totalitarne są po drugie hermetycznie zamkniętymi „światopoglądami”. Z perspektywy wewnętrznej są niedostępne dla racjonalnej krytyki. Ich ideologia nie rozwija się poprzez racjonalną dyskusję i gotowość do uczenia się, lecz opiera się na rzekomo „wiecznej” i niezmiennej prawdzie określonych doktryn. (Zmiana klimatu?) Światopoglądy te nie są otwarte na refleksję czy debatę, lecz są „wierzeniami”. To nadaje im quasi-religijny charakter. Doktryny nie podlegają dyskusji ani autokrytycznej weryfikacji; krytyka jest uznawana za odstępstwo wymagające sankcji.
Posiadają po trzecie antyoświeceniową, absolutystyczną podstawę legitymizacji. Nie rozum jednostki oświeconej, lecz prorocze, charyzmatyczne zdolności przywódcy (lub przywódców, WHO, IPCC?) uznawane są za jedyne źródło legitymacji. Z tego powodu argumenty konkurencyjne lub relatywizujące są wykluczone. Demokratyczne procesy decyzyjne w ramach prymatu lepszego argumentu stoją w sprzeczności z zasadą wodzowską i mogłyby podważyć absolutną władzę ideologii. (Lepszy argument, jeśli pochodzi np. z AfD, z góry odrzucony?) Są po czwarte naznaczone retoryką wroga i sztywnym podziałem na dobro i zło. Dobrem jest własny światopogląd, złem – wszystko, co się z nim nie zgadza. Między dobrem i złem, prawdą i fałszem, przyjacielem i wrogiem prawie nie ma odcieni. To tłumaczy znaczną utratę kontaktu z rzeczywistością (otoczeni rzeczywistością?) wśród zwolenników totalitarnych ugrupowań, co dostrzegają oni dopiero na etapie odejścia. Wspomnienia „byłych” dostarczają licznych dowodów. Podstawą społeczną i polityczną systemów totalitarnych są ruchy, które je wspierają. Piąta i szósta cecha odnoszą się szczególnie do tych ruchów. Ruchy totalitarne po piąte tworzą, aby utrwalić wyjątkowość swojej ideologii, własne systemy pojęć z reinterpretacją codziennego języka lub tworzeniem nowych znaczeń. (Nauczyciel:ka?) W przeciwieństwie do języka nauki, prawa czy medycyny, charakteryzują się one sugestywnością. Terminy totalitarne roszczą sobie prawo do absolutności i niepodważalności, są wyjęte spod krytycznej refleksji. Takie przykłady występują zarówno w retoryce marksizmu-leninizmu, stalinizmu, jak i w nazizmie przed 1933 rokiem i w okresie jego władzy. Ruchy totalitarne po szóste zwracają się przeciw idei demokracji, dążą do cofnięcia procesu demokratyzacji i liberalizacji. Demokracja i totalitaryzm są całkowicie nie do pogodzenia, ponieważ liberalna demokracja opiera się na niezbywalnych prawach obywatela, natomiast totalitaryzm – z pominięciem tych praw – na prawach kolektywu. (Reguły covidowe?) Dlatego ich odrzucenie demokracji obejmuje pozorną akceptację, powściągliwą krytykę lub otwarte działania zmierzające do jej zniszczenia. Szczególnym i niebezpiecznym dla społeczeństwa obywatelskiego problemem jest po siódme potencjał przemocy w ruchach totalitarnych. Klasyczne przykłady totalitaryzmu – komunizm sowiecki i narodowy socjalizm – legitymizowały przemoc wewnętrzną i zewnętrzną jako akt obrony przed wrogami. Ugrupowania totalitarne, które czują presję zewnętrzną, skłonne są akceptować przemoc jako (pozornie) konieczną obronę. (Gospodarka wojenna?) Wewnątrz natomiast przemoc wobec członków, zwolenników czy odstępców jest uznawana za naturalny środek dyscyplinujący (Ballweg?), podobnie jak wobec osób i organizacji uznanych za wrogie (zakaz partii?). Ruchy totalitarne łączą w sobie niektóre lub wszystkie te siedem cech – i to właśnie czyni je „totalitarnymi”. Czy powiat Burgenland, kraje związkowe, RFN są totalitarne?Jaka jest Twoja opinia? Czy żyjemy w kraju totalitarnym, czy rzeczywiście w demokracji? A może w totalitarnej demokracji (z gr. δημοκρατία dēmokratía – władza ludu), w której można co prawda postawić krzyżyk na karcie wyborczej, ale nie oznacza to, że wybrani przedstawiciele narodu muszą działać w interesie obywateli. Prześlij nam swoją opinię i doświadczenia e-mailem. Z przyjemnością opublikujemy je tutaj, jeśli sobie tego życzysz. Adres e-mail znajdziesz po kliknięciu w zakładkę „Kontakt” u góry strony. Literatura Hobsbawm, Eric: Wiek skrajności, Monachium/Wiedeń 1995, s. 146.
Na podstawie: Hans-Gerd Jaschke: Politischer Extremismus, Wiesbaden 2006, VS Verlag für Sozialwissenschaften. Tom z serii „Elemente der Politik”, red. Hans-Georg Ehrhart, Bernhard Frevel, Klaus Schubert i Suzanne S. Schüttemeyer, wydany również jako edycja licencyjna przez Bundeszentrale für politische Bildung.Author: AI-Translation - Bundeszentrale für politische Bildung, möchte nicht genannt werden, Michael Thurm | vor dem 01.07.2024 |
|
| Inne artykuły: |
![]() | Tajemnicze nazwy miejscowości odszyfrowane: Podróż przez historię naszej ojczyzny trwa dalejCo oznaczają nazwy miejscowości w naszym regionie? Nadja Laue i Volker Thurm w swoim drugim fascynującym wideo przybliżają pochodzenie i znaczenie takich miejsc jak Naumburg, ... Czytaj dalej |
![]() | Nie bój się mówić źle - sygnały świetlne przeciw strachowi i na rzecz pokoju17 października 2024 roku, jak w wielu innych miejscach, ludzie ponownie zebrali się na moście w pobliżu skrzyżowania Rippachtal, aby wysłać światu swoje przesłanie pokoju... Czytaj dalej |
![]() | Wielka rozpacza! Zapomniani przodkowie?Dziś będzie historycznie – i trochę rozpaczliwie. Reese wyjaśnia, jak badać swoich przodków, gdzie znaleźć najlepsze źródła i dlaczego czasem byłoby pomocne, gdyby na... Czytaj dalej |
|
Wspieraj działanie tej strony dobrowolnymi wpłatami: Przez PayPal: https://www.paypal.me/evovi/12 lub przelewem bankowym IBAN : IE55SUMU99036510275719 BIC : SUMUIE22XXX Właściciel konta: Michael Thurm Shorts / Reels / Krótkie klipy Dane firmy / Zastrzeżenia prawne |