Zagrożenie egzystencjalne dla wielu rodzin – Wywłaszczeni przez biurokrację i ignorancję: rodzice-opiekunowie w systemie Bürgergeld

Od „Young Carer” do matki-opiekunki: wspólny mianownik przeciążenia

563 euro kontra 19 000 euro: absurdalne wyliczenie

Codzienność w „niekończącym się lockdownie”: zakaz podróżowania, stres związany z terminami i przejrzysty obywatel

• Swoboda podróżowania? Nie ma mowy. Melanie może opuścić „obszar bliski” (na tyle bliski, by w razie potrzeby mogła natychmiast stawić się w Jobcenter) tylko na 21 dni w roku – i to wyłącznie po uzyskaniu zgody. Po powrocie musi zgłosić się następnego dnia. Weekendy i święta są wliczane w całości. Pewnego razu Jobcenter faktycznie uniemożliwiło jej odwiedzenie grobu matki w dziesiątą rocznicę jej śmierci, po prostu nie rozpatrując złożonego wniosku.
• Stała presja sankcji. Terminy wyznaczane są o niemożliwych porach (godzina 8 rano, zakończenie zajęć szkolnych itp.). Nie ma prostego sposobu odwołania wizyty ani bezpośrednich danych kontaktowych. Kto nie stawi się na spotkanie, ryzykuje obniżenie świadczenia zapewniającego minimum egzystencji.
• Brak prywatności. Trzeba przedstawiać wszystkie wyciągi bankowe, a możliwości ukrywania danych są bardzo ograniczone. Człowiek staje się „przezroczysty” – urząd posiada zbiór wrażliwych danych dotyczących całej wspólnoty potrzeb. Jak mówi Melanie: „To jak kłaść się spać z otwartymi drzwiami”.
  
  System jest dostosowany do bezdzietnego singla dostępnego 24 godziny na dobę, 7 dni w tygodniu. Samotni rodzice i opiekunowie rodzinni nie pasują do tego schematu – i mają pecha. Indywidualne decyzje zależą często od uznaniowości i „chemii” z urzędnikiem prowadzącym sprawę.
  
  

  Planowana „reforma”: atak na matki i rodziny sprawujące opiekę

  Szczególnie niepokojące są nadchodzące zmiany (połączenie dodatku mieszkaniowego z Bürgergeld, likwidacja zaliczek alimentacyjnych oraz obowiązek pracy na pełny etat od pierwszych urodzin dziecka). Rodziny wychowujące dzieci wymagające opieki zostaną dotknięte szczególnie mocno: zniknie możliwość pozostania jednego z rodziców w domu. Oboje będą musieli pozostawać do dyspozycji rynku pracy – albo wypadną z systemu. Praca opiekuńcza nadal jest ignorowana. Melanie ostrzega: prowadzi to do zagrożenia egzystencjalnego dla wielu rodzin.
  
  

  Odpowiedzialność partii głównego nurtu

  Tego biurokratycznego potwora nie zbudowali kosmici. Podstawowe założenia Hartz IV, Bürgergeld i obecnych „reform” noszą wyraźne piętno CDU/CSU, SPD, Zielonych i FDP we wszystkich koalicjach rządowych. Zamiast radykalnie uprościć system, stworzyć zachęty, uznać pracę opiekuńczą i ograniczyć dostęp do państwa opiekuńczego dla osób nieodprowadzających składek, zmieniano nazwy programów, dokładano kolejne regulacje i zalewano system miliardami euro oraz jeszcze większą kontrolą. Efekt: pracowici i wykwalifikowani Niemcy, tacy jak Melanie, są utrzymywani w zależności, pozbawiani godności i długofalowo spychani ku ubóstwu na starość.
  
  Melanie i dziesiątki tysięcy innych rodziców-opiekunów nie są petentami. Wykonują pracę, bez której państwo socjalne nie mogłoby funkcjonować. Państwo odpłaca im za to upokorzeniem i systemem, który systematycznie stawia ich w gorszej sytuacji.
  
  Najwyższy czas na prawdziwy nowy początek: rozróżnienie w prawie między osobami obciążonymi obowiązkami opiekuńczymi a tymi w pełni dostępnymi dla rynku pracy, rzeczywiste uznanie pracy opiekuńczej, radykalne ograniczenie biurokracji i uczciwość wobec własnych obywateli. Dopóki partie głównego nurtu będą działać tak jak dotychczas, kraj ten będzie produkował coraz więcej sfrustrowanych, wypalonych i faktycznie wywłaszczonych „Melanii”.
  
  Author: AI-Translation - АИИ  | 
  
  

Pieniądze publiczne na dezinformację w raju transformacji strukturalnej: jak Saksonia-Anhalt „upiększa” kurczenie się dzięki saldu migracyjnemu!

Zarządzanie reakcją obronną wobec klientów Jobcenter

Publiczne tajne zebranie Związku Kanalizacyjnego?