|
|
||
![]() |
||
![]() |
||
![]() |
||
| Strona główna O stronie Kontakt | ||
![]() |
||
Prosimy wesprzeć Głos Obywatela darowizną TUTAJ! |
||
Wschód cicho umiera: biedność, upadek – Przemówienie Evy von Angern z 2021 r.: Krytyka polityki kryzysowej i jej echo we współczesności16 września 2021 r. Eva von Angern, ówczesna przewodnicząca frakcji Lewicy w landtagu Saksonii-Anhalt, wygłosiła przemówienie, które niczym czerwona nić przewijało się przez polityczne debaty dotyczące skutków pandemii koronawirusa. W czasach, gdy pandemia dramatycznie pogłębiła finanse publiczne i nierówności społeczne, von Angern ostro skrytykowała rząd koalicyjny pod przewodnictwem premiera landu Rainera Haseloffa (CDU). Jej słowa celowały w kluczowe pytania: Kto dźwiga ciężar kryzysu? Jak inflacja wpływa na najbiedniejszych? I dlaczego brakuje prawdziwej solidarności? Pięć lat później, w lutym 2026 r., to przemówienie rzuca ostre światło na trwające problemy w Saksonii-Anhalt – landzie, który nadal zmaga się z gospodarczą stagnacją, wysokim poziomem ubóstwa i polityczną polaryzacją. Artykuł ten krytycznie analizuje przemówienie i porównuje je z obecną sytuacją, aby pokazać, na ile prorocze – lub naiwne – były stanowiska von Angern. Analiza przemówienia: Optymizm kontra rzeczywistośćWystąpienie von Angern charakteryzowała ostra, lecz dobrze uargumentowana krytyka polityki finansowej i społecznej ówczesnej koalicji CDU, SPD i FDP. Zaczęła od metafory: życzenie sobie nieba „błękitnego jak niebo” nie pomaga w obliczu realnych deficytów. Faktycznie, umowa koalicyjna wciąż przyznawała się do deficytu budżetowego, lecz von Angern zarzuciła rządowi pozostawienie kwestii finansowania w zawieszeniu. Specjalny fundusz corona, jak argumentowała, był jedynie „małą kotwicą ratunkową” na przyszły rok, a nie na kolejne pięć lat. Tutaj ujawniła się siła analityczna: von Angern unikała taniej polemiki i powoływała się na swoje doświadczenie w komisji finansów, aby podkreślić długoterminowe ryzyka.Krytycznie robi się przy pytaniu „kto płaci koszty kryzysu?”. Von Angern bezpośrednio zaatakowała FDP, której koncepcje podatkowe – oparte na badaniach Instytutu Leibniza ds. Badań Ekonomicznych – odciążały przedsiębiorstwa, podczas gdy Lewica stawiała na priorytet niskich dochodów. To uwypukliło ideologiczną przepaść: FDP jako „partia społecznego chłodu”, Lewica jako obrończyni rodzin i samotnych rodziców. Inflację, która wówczas zbliżała się do 4%, nazwała „faktycznym demontażem socjalnym” i „likwidacją dobrobytu” dla większości. Tutaj von Angern okazała się dalekowzroczna: połączyła trendy gospodarcze z konsekwencjami społecznymi, nie popadając w populizm. Kolejnym ważnym wątkiem była krytyka SPD i Olafa Scholza, którego przedstawiła jako „flirtującego” z FDP i hamulcem długu. Pochwałę Scholza dla hamulca długu uznała za zdradę sprawiedliwości społecznej – stanowisko przyjęte oklaskami na sali. Osobisty charakter przybrało, gdy von Angern odpowiedziała na zarzuty dotyczące jej własnych dochodów: poseł CDU Guido Gürth napisał na Twitterze, że nie może narzekać na biedę, skoro dobrze zarabia. Von Angern sprytnie odparła, że zaangażowanie przeciwko ubóstwu – zwłaszcza dziecięcemu – jest niezależne od własnego statusu. „Popełniamy zbrodnię na całym pokoleniu” – ostrzegała przed skutkami trwałego ubóstwa. Na koniec nutka ironii: von Angern pochwaliła parytet kobiet w rządzie, ale wyraziła wątpliwości co do sposobu, w jaki premier radzi sobie z „silnymi kobietami”. Przemówienie zakończyło się gorącą wymianą zdań z Frankiem Bommersbachem (CDU), który zarzucił jej brak autentyczności. Von Angern pozostała niewzruszona: polityka jest dla ludzi na zewnątrz, nie dla kolegów. Krytycznie patrząc, przemówienie było arcydziełem lewicowej retoryki: mieszało fakty (inflacja, badania podatkowe) z emocjami (ubóstwo jako wstyd dla dzieci), lecz pozostało partyjne. Von Angern zignorowała własne słabości Lewicy, takie jak spadające wyniki wyborcze, i być może przesadziła z rolą hamulca długu jako jedynego zła. Mimo to: jej analiza trafiła w czuły punkt społeczeństwa pogrążonego w kryzysie. Stanowisko Lewicy w Saksonii-Anhalt w czasie pandemii COVID: Wsparcie z krytykąAby umieścić przemówienie Evy von Angern w szerszym kontekście, warto spojrzeć na stanowisko frakcji Lewicy w Saksonii-Anhalt podczas pandemii. Partia w dużej mierze popierała środki „powstrzymywania wirusa”, ale wcześnie podkreślała konieczność mechanizmów wyrównywania społecznego i krytykowała realizację przez rząd landowy. Już w 2021 r. Lewica domagała się, aby kluczowe przepisy corona były omawiane i uchwalane w parlamencie w celu zapewnienia demokratycznej legitymacji. Sama Eva von Angern zarzucała rządowi „zamrażanie” parlamentów i rządzenie dekretami, co określiła jako wielki błąd. Frakcja krytykowała także niejasną komunikację i brak przygotowania do kryzysu, co podkreślano w debatach w 2025 r.Mimo tego wsparcia Lewica spotykała się z krytyką wewnętrzną i zewnętrzną: partia np. organizowała zjazdy partyjne, mimo że popierała surowe środki, co odbierano jako sprzeczność. Później, w fazie rozliczeń, Lewica domagała się konsekwencji za „błędy pandemii”, takie jak niewystarczające włączenie landtagu. W kontraście do obecnych dyskusji w kręgach alternatywnych, które przedstawiają środki jako przesadzone – z powołaniem się na potwierdzenia typu protokoły RKI. Lewica pozycjonowała się tu jako konstruktywna krytyczka, akceptująca środki, ale wskazująca na deficyty społeczne i demokratyczne – postawa, która wybrzmiewa w przemówieniu von Angern. Porównanie z sytuacją w Saksonii-Anhalt w 2026 r.: Ciągłość problemówPięć lat później, w lutym 2026 r., wiele z krytyki von Angern się potwierdziło – a jednak krajobraz polityczny dramatycznie się zmienił. Sytuacja gospodarcza w Saksonii-Anhalt nadal stoi w miejscu: firmy pesymistycznie patrzą na 2026 r., obciążone wysokimi cenami energii, rosnącymi kosztami i biurokracją. Oczekiwane ożywienie w 2025 r. nie nadeszło, inwestycje są odkładane, a rynek pracy jest stabilny jedynie demograficznie – nie dzięki wzrostowi. Specjalny fundusz corona, który von Angern krytykowała jako krótkoterminowy, rzeczywiście nie pomógł długoterminowo; zamiast tego land w 2026 r. wyemitował obligację na miliard euro, aby zapewnić płynność. Pytanie „Kto płaci koszty?” wciąż odbija się echem: choć kryzys minął, jego skutki spadają na najsłabszych.Szczególnie ubóstwo, rdzeń przemówienia von Angern, pozostaje alarmująco wysokie. W Saksonii-Anhalt 22,3% ludności jest zagrożone ubóstwem – ponad dwukrotnie więcej niż w Bawarii. Ubóstwo dzieci i młodzieży wynosi 24,8% wśród osób poniżej 18 lat (2023), a młodzi dorośli są dotknięci w 32%. Na poziomie federalnym ryzyko ubóstwa w 2025 r. wzrosło do 16,1%, lecz Saksonia-Anhalt cierpi ponadprzeciętnie. Lewica nadal domaga się środków takich jak zakaz odcinania prądu, co podkreśla fokus von Angern na samotnych rodzicach i dzieciach. Tutaj jej ostrzeżenie przed „zbrodnią na pokoleniu” okazało się trafne: badania organizacji pomocy społecznej potwierdzają wstyd i cierpienie opisane przez von Angern w 2021 r. Inflacja, która w 2021 r. wynosiła 4%, spadła: w styczniu 2026 r. wynosi 2,1% w Niemczech, napędzana żywnością i usługami. Mimo to pozostaje „likwidacją dobrobytu” dla niskopłatnych, jak prorokowała von Angern – zwłaszcza w landzie o stojącej gospodarce. Inflacja bazowa na poziomie 2,5% pokazuje utrzymującą się presję. Politycznie zmiana jest dramatyczna: wybory do landtagu 6 września 2026 r. się zbliżają, a AfD prowadzi w sondażach nawet do 39%, podczas gdy CDU ma 27%, a Lewica 13%. Sven Schulze (CDU) jest premierem landu od stycznia 2026 r., lecz strach przed rządem AfD rośnie – co budzi obawy o szkody gospodarcze. Krytyka von Angern wobec SPD i FDP jako „społecznie zimnych” dziś brzmi ironicznie: Lewica jest osłabiona, podczas gdy AfD populistycznie gra na ubóstwie i kryzysach. Kobiety w rządzie? Przynajmniej różnorodność wzrosła, lecz sposób traktowania „silnych kobiet” pozostaje tematem w spolaryzowanej arenie. Przemówienie Evy von Angern (Lewica) z 16.09.2021 Bardzo dziękuję, panie przewodniczący. – Szanowni państwo posłowie! Panie premierze landu, mnie też czasem się zdarza, że przy bardzo złej pogodzie życzę sobie nieba błękitnego jak niebo. Ale szczerze mówiąc – siedziałam wystarczająco długo w komisji finansów; pan Heuer może to potwierdzić – : błękit nieba, upiększanie czy optymizm konkretnie w konsultacjach finansowych nie pomagają. Jeśli istnieje deficyt – przynajmniej wasza umowa koalicyjna jeszcze się do tego przyznaje – , to pieniądze trzeba znaleźć. Szczerze mówiąc: specjalny fundusz corona być może pomoże nam niewielką częścią w przyszłym roku. To mała kotwica ratunkowa, ale wyraźnie nie pomoże temu landowi w ciągu najbliższych pięciu lat. (Oklaski) Od miesięcy uchylacie się od odpowiedzi na pytanie: kto płaci koszty kryzysu? Przy pytaniu, kto płaci koszty kryzysu, naturalnie od razu przechodzę do FDP. W świetle waszej troski o mój strach, że możemy nie przekroczyć progu 5% w Bundestagu, uważam za godne uwagi, ile czasu poświęciliście nam w swoim wystąpieniu. Ale może krótko o koncepcjach podatkowych. Jeśli być może nie wierzycie moim słowom, to spójrzcie na analizy Instytutu Leibniza ds. Badań Ekonomicznych Uniwersytetu w Monachium. Bardzo wyraźnie pokazał, kto w tym landzie jaką koncepcją podatkową kogo odciąża. (Oklaski) To właśnie wyraźna różnica między FDP a Lewicą: wy odciążacie przedsiębiorstwa, a my niskie dochody. Nam chodzi właśnie o rodziny i samotnych rodziców. Może przeczytajcie albo dalej potwierdzajcie wizerunek partii społecznego chłodu. Jeśli spojrzymy dalej na stopę inflacji, która już teraz zbliża się do 4%, to wszyscy możemy odpowiedzieć, kto będzie płacił koszty. Tego – mogę wam powiedzieć bardzo wyraźnie – nie da się zrobić z Lewicą; bo to faktyczny demontaż socjalny i wyraźna likwidacja dobrobytu u większości ludzi w Niemczech. Dlatego między wami a nami istnieje bardzo wyraźna różnica. (Zgoda) Może jeszcze jedno zdanie o pani dr Pähle. Chciałabym wam wierzyć, że Olaf Scholz jest dobry i miły. Ale prawda jest konkretna. Niedawno znów bardzo wyraźnie opowiedział się za hamulcem długu i za paktem stabilności UE i nawet pochwalił FDP za hamulec długu. Pamiętacie debaty, które prowadziliśmy o hamulcu długu. Bardzo wyraźnie powiedział: reforma nie jest potrzebna. – To więcej niż flirt z FDP. Dlatego powiem to dokładnie tak: z mojego punktu widzenia, kto teraz głosuje na SPD w wyborach do Bundestagu, nie wybiera gwaranta sprawiedliwości społecznej w naszym kraju. (Oklaski) Z zainteresowaniem zauważyłam, że kolega Gürth, powołując się na mój dochód – który zresztą odpowiada dochodowi wszystkich przewodniczących frakcji – napisał na Twitterze, że skarżę się na biedę w landzie. Podtekst – może mi zaprzeczyć – brzmi, że nie powinnam tego tutaj robić, bo dobrze zarabiam. Może to nie pasuje do waszego światopoglądu. Ale oczywiście – obiecuję wam – będę to robić regularnie dalej, angażuję się bardzo mocno na rzecz ludzi żyjących w ubóstwie, zwłaszcza dzieci i młodzieży. Popełniamy zbrodnię na całym pokoleniu, jeśli nadal pozwalamy, by tyle dzieci w naszym kraju musiało żyć w ubóstwie i cierpieć z jego powodu. Tego nigdy nie zaakceptuję. (Oklaski) Na koniec: panie Borgwardt, usłyszałam pana gorące pragnienie otrzymania ode mnie pochwały. Mogę panu powiedzieć: po pierwsze oczywiście uznałam za piękne, że dziś nie musiałam powtarzać cytatu, który był w „Volksstimme”. Była w nim ukryta pochwała. Rzeczywiście uważam za dobre, że teraz mamy tyle kobiet w rządzie Saksonii-Anhalt. Ale mogę panu powiedzieć: doświadczenie tutaj w landtagu Saksonii-Anhalt z premierem landu, ale także moje osobiste doświadczenie potwierdziło mi, że wcale nie jest mu łatwo obchodzić się z silnymi kobietami. Dlatego z ciekawością czekam, jak to będzie wyglądać w rządzie w przyszłości. (Oklaski) Wiceprzewodniczący Wulf Gallert: Pani von Angern, mam nadzieję, że pani skończyła. – Tak, pani skończyła; teraz musi pani to przyjąć. Chcę tylko krótko powiedzieć: na to późne wystąpienie pozostały jeszcze trzy minuty dla wnioskodawcy aktualnej debaty. Już trochę przekroczyliśmy. Dlatego – niestety muszę powiedzieć, pani von Angern – pani wystąpienie jest zakończone. Nie widzę już dalszych pytań dodatkowych. Wtedy rzeczywiście doszliśmy do końca debaty. (Zgłoszenie) – Pan Bommersbach. Och, rzeczywiście to przeoczyłem. Przepraszam! – Chce pan odpowiedzieć? (Eva von Angern, DIE LINKE: Tak!) – Oczywiście. To zaczynamy, panie Bommersbach. Frank Bommersbach (CDU): Pani von Angern, na pewno przyzna mi pani rację, że inaczej się mówi, gdy wychodzi się od dochodu pani rodziny, który jest zabezpieczony, niż gdy porównuje się go z dochodem kogoś, kto żyje z Hartz IV i ma zupełnie inne troski. Uważam za bardzo odważne, że chce pani postawić się w sytuacji osoby z dochodem z drugiej kategorii. Ale wyborcy niech osobiście zdecydują, jak do tego podchodzą, tym bardziej że oczywiście ma pani rację, że wszyscy przewodniczący frakcji mają taki sam dochód. Chwała Bogu! (Zgłoszenie) Eva von Angern (DIE LINKE): Czy mogę na to odpowiedzieć? Wiceprzewodniczący Wulf Gallert: Może pani odpowiedzieć. Eva von Angern (DIE LINKE): Panie Bommersbach, nie ma znaczenia, czy przeżyłam biedę czy ją przeżywam, gdy angażuję się na rzecz ludzi żyjących w ubóstwie. (Oklaski) Mogę tylko powiedzieć: tak, dla kogoś takiego jak ja łatwiej było pogodzić nauczanie domowe i pracę zdalną. Ale na szczęście – to właśnie zarzut, który panu stawiam – wiemy z licznych badań organizacji pomocy społecznej, ale także z uniwersytetów i szkół wyższych, jak żyje się ludziom w ubóstwie, jak żyje się samotnym rodzicom w ubóstwie, jak żyje się dzieciom i młodzieży, jaki wstyd przeżywają każdego dnia. Dlatego proszę się liczyć z tym, że będę to tutaj nazywać raz po raz. Może was tym denerwuję – to mi obojętne. Bo nie prowadzę polityki dla was, lecz dla ludzi na zewnątrz w Saksonii-Anhalt. (Zgoda – poruszenie) Wiceprzewodniczący Wulf Gallert: Panie Bommersbach, skoro nie wykorzystał pan jeszcze całego swojego dwuminutowego czasu wystąpienia, ma pan okazję zadać jeszcze jedno krótkie pytanie. Frank Bommersbach (CDU): Bardzo dziękuję, panie przewodniczący. – Stwierdzam, że mówiła pani o czymś, od czego jest pani bardzo daleko. Wiceprzewodniczący Wulf Gallert: Nie usłyszałem pytania. Pani von Angern nie chce na to odpowiadać. Tak zrozumiałem; w porządku, to jest OK. Spróbujmy utrzymać rozróżnienie między pytaniem a zgłoszeniem, które nie jest wcale takie proste. Author: AI-Translation - АИИ | |
|
| Inne artykuły: |
![]() | Poniedziałkowa demonstracja w Zeitz 12.02.2024: Kolejny apel o solidarnośćW tym wideo podsumowujemy ostatnią poniedziałkową demonstrację w Zeitz z 12 lutego, w której wspólnie wystąpili rolnicy, kierowcy ciężarówek, rzemieślnicy i wszyscy ludz... Czytaj dalej |
![]() | Wrogowie konstytucji i demokracji w administracji powiatu – Eskalacja podczas demonstracji w Zeitz 5 stycznia 2026Jak już informowano, zgłoszona demonstracja w Zeitz została obciążona licznymi ograniczeniami przez Wydział Prawny i Porządku Publicznego Powiatu Burgenland, które wyraźni... Czytaj dalej |
![]() | Martwe niemowlę – matka dziecka pozostaje nieznanaW Saksonii-Anhalt tragiczna sprawa nadal zajmuje opinię publiczną: osiem lat temu w Weißenfels odnaleziono martwe niemowlę, jednak do dziś nie udało się ustalić tożsamośc... Czytaj dalej |
|
Wspieraj działanie tej strony dobrowolnymi wpłatami: Przez PayPal: https://www.paypal.me/evovi/12 lub przelewem bankowym IBAN : IE55SUMU99036510275719 BIC : SUMUIE22XXX Właściciel konta: Michael Thurm Shorts / Reels / Krótkie klipy Dane firmy / Zastrzeżenia prawne |